Criùra

Ivan Crico

Ivan Crico

Da “Maitàni”
Scoltando i parlari de la criùra
’ndar su pa’le vene dei garòfui.
Ta l’ùltima ora del dì, la prima
che la lastra del scur, plozcando
zélare, le strica le còcule
de l’insonio. Fros’chi lustri
de vìvar spetà turzulando cu ’l folc
de most del mese ’ncantà ta la néta
pàlpiera dei véri…
Se slarga, caséi
de unbrìe i ani, la talpada de luse
che te imàzina: vént
– che par un àtin de sabion te rive
ti – de culì saldo sbregà, pelando
al vòido che l’é drìo desfantarse
sora ’l crét de la to nomenanza.